Spotkanie 2. "Razem w łodzi" - wnioski

• Musimy się nawzajem słuchać
• Akcent antyaborcyjny i potępienie eutanazji w akapicie 54’ – pozytywny akcent
• Tekst zbyt ogólnikowy, trudno uchwycić konkret
• Mamy wątpliwości, czy w przedstawionych w dokumentach, rozmyślaniach, chodzi o odszukanie kobiecych charyzmatów w kościele czy o marsz przez instytucje – patrz „Udział Kobiet w życiu i zarządzaniu kościołem, aneks III, bohaterki nr 9, 11, 16, 17 oraz 2 książki Margueritte A. Peeters: Nowa Etyka w Dobie Globalizacji – wyzwania dla Kościoła i Globalizacja zachodniej rewolucji kulturowej – książki te opisują proponowane zmiany.
• Ludzie nie potrafią się zachować na mszy – lata zaniedbań katechezy liturgicznej oraz treści kazań
• Najgorszym grzechem jest konformizm i dążenie do wygody
• Propozycja przebiegu spotkania na stronie synodu jest krępująca i nieelastyczna
• Mamy dzieciom pozwolić mówić – jedno ze szkodliwych przesłań z dokumentu. Dzieci nie rozumieją mszy, obrządków liturgicznych, spraw parafii.
• Relacje powinny być uporządkowane i hierarchiczne, bo dopiero wtedy dają szansę na rozwój
• Kobiety mają mnóstwo drobnych, jednak bardzo wartościowych charyzmatów do posług – troszczenie się o wystrój kościoła, koła modlitewne, ewangelizacje w domu i katolickie wychowanie dzieci – kobieta w tych rzeczach jest niezastąpiona. Powinna być mocno podkreślona i doceniona rola kobiety w domu. Kobiety należy doceniać w swoich tradycyjnych rolach, które rozumiemy nie jako patriarchalny produkt zniewolenia, ale jako uzewnętrznię natury, którą dał im Bóg
• wymienione w dokumencie „Udział kobiet…”cechy kobiet określone jako przyczynek do ich niedoceniania oceniamy wręcz porzeciwnie. Wymienone cechy łagodność, Uległość, czy kobieca słabość oraz role związane z prowadzeniem domu są pomocne w rozwoju wspólnoty wzorem Maryi która w swojej cichości i pokorze wszystko miała na oku, była otwarta i wrażliwa na potrzeby drugich, łagodziła niepokoje i wynikające z nich konflikty. To Kobiety podobnie jak Matka Boża, jako matki, jednocześnie pierwsze nauczycielki, uczą dzieci miłości, pierwszych modlitw, kształtują i rozwijają ich cnoty kardynalne. Po osiągnięciu przez dzieci wieku nastoletniego powinny z pokorą i zaufaniem dalsze kształtowanie duchowe i rozwijanie cnót swoich pociech przekazać kompetentnym pasterzom oraz ojcom. Same w skrytości i modlitwie doglądać rozwoju młodych.
• Relacja z Bogiem powinna opierać się na pokorze, a nie na równości w rozumieniu innej niż cnota sprawiedliwości, zazdrości i żądzy władzy
• Matka Boża wzorem dla kobiety
• W dokumencie nie ma słowa o cnocie, wyłącznie o charyzmatach.
• III punkt dodatkowy: osoby świeckie w procesie rozeznawania wspólnotowego powinny uczestniczyć w duchu pokory, posłuszeństwa i świadomości hierarchiczności kościoła oraz swojego miejsca w tej hierarchii.
• IV punkt dodatkowy: odpowiedzialność za dojrzewanie dziecka w kościele biorą rodzice – za jego zachowanie w czasie Mszy Św. też. Powinno się brać katechizacje dzieci na poważnie – usystematyzować program, dbać o przyswajanie wiedzy przez dzieci. Rola poszczególnych grup jest uzależniona od ich przygotowania. Rolą dzieci i młodzieży w misji ewangelizacyjnej jest przygotowanie się poprzez poznawanie prawd wiary.
• Doceniana rola i służba jest przez Boga, nie przez ludzi – to nie powinien być nasz cel bycie docenionym przez ludzi. Naszym celem powinno być to, abyśmy byli docenieni przede wszystkim przez Boga, a docenienie przez ludzi jest sprawą wtórną. Wyżej powinniśmy cenić osąd Boży niż ludzki.
• Nie ma sensu wyodrębniać grupy niepełnosprawnych w szczególnych misjach w kościele – ich misja nie różni się od misji wiernych. Oni są częścią pozostałych grup.
• V punkt dodatkowy: modlitwą, postem, ofiarami codziennych trudów. Oczekujemy, że ksiądz biskup będzie dyscyplinował liturgicznie kapłanów, stanowił przykład dla całej diecezji w życiu duchowym i liturgicznym oraz dążył do wyrugowania błędów, zaniedbań i grzechów.
• VI punkt dodatkowy: Nie chcemy posług stałych, gdyż one radykalnie zmniejszą nabór do seminariów. Ministrantura ograniczona dla chłopców.
• Nie ma posługi świeckiego – jest funkcja na mszy. Posługi są ważne w miejscach misji, nie w Europie.
• Posługi stałe i inne funkcje – wszystkie powinny być prowadzone w taki sposób, aby doprowadzić do maksymalizacji powołań kapłańskich i świętości wśród Ludu Bożego oraz odrzucać rzeczy zmniejszające ilość powołań.
• VII punkt dodatkowy: Księży możemy wspierać modlitwą, posłuszeństwem i uważnym słuchaniem. Wierni nie mogą rządzić księdzem. Mogą pomagać mu w wyznaczonych przez niego obowiązkach. Diecezja może wspierać kapłanów porządnym przygotowaniem w seminarium dającym im solidne podstawy do kapłaństwa.
• VIII punkt dodatkowy: Szanujemy godność osób zatrudnionych w parafii.
• Powinniśmy powrócić do starych pojęć, gdyż z błędnych pojęć wynika błędna hermeneutyka, a z niej błędna nauka.
• „Matka Ziemia” – nie powinno tego być w tym dokumencie