Spotkanie 4. "Obfity połów - przemiana więzi" - nasze wnioski

Spotkanie 4. "Obfity połów - przemiana więzi" - nasze wnioski

• Z powodu zmniejszającej się liczby kapłanów należy zorganizować wiernych świeckich jako pomoc w przygotowaniu do sakramentów
• Przedmiotem katechezy powinni być przede wszystkim rodzice i dorośli, a nie dzieci
• Postulujemy program intensywnej i poważnej, teologicznej i ludzkiej formacji stałej kapłanów
• Zauważamy, że młodzi nie mają „alergii” na wiarę, ale nie znoszą amatorstwa i prowizorki.
• Należy dokonać surowej weryfikacji ludzi, którzy mają zostać dopuszczeni do nauczania w ramach posługi katechisty i profesjonalnie, permanentnie ich formować.
• Do kościoła często przyciąga świadectwo wiernych świeckich.
• Kapłan jest, co prawda pierwszym punktem odniesienia, ale nawracanie się odbywa się poprzez inspirację wiarą wiernych świeckich.
• Trzeba stworzyć w diecezji świecki system prawny chroniący kapłanów przed plotkami, paszkwilami i fałszywymi oskarżeniami. Powinny być procesy o wysokie odszkodowania za zniesławianie, fałszywe oskarżenia i niszczenie obrazu kapłańskiego w mediach.
• Kościół powinien być transparentny, zwłaszcza w kwestiach natury delikatnej (np. ofiary pedofilii), należy ogłaszać publicznie, np. w danej parafii, wymierzane kapłanom kary
• Do diakonatu stałego powinien być radykalny odsiew. Poważnym zagrożeniem mogą być złe obyczaje kandydatów oraz reprezentowanie przez nich poglądów (także politycznych) sprzecznych z nauką Kościoła.
• Wielką wartość w katechezie przedmałżeńskiej stanowi świadectwo małżeństw.
• Najlepszym katechetą dla dziecka jest jego wierzący rodzic.
• Warunki duszpasterskie należy dostosowywać do miejsca.
• Uczucia to nie wiara.
• „Strząśnięcie prochu z nóg” jest czasem dobrym i ewangelicznym postępowaniem.
• Kapłani powinni dla porządku i sprawiedliwości egzekwować prawo kanoniczne. Powinno się ściśle weryfikować przyszłych rodziców chrzestnych i nie dopuszczać ludzi niewierzących, niepraktykujących i nieodpowiedzialnych do tej funkcji.
• Cierpimy na brak formacji rodziców chrzestnych.
• Ludzie dziś często są nieprzywiązani do swojej parafii. Normą jest chodzenie do różnych kościołów parafialnych w miesiącu (churching). Jest również wielu tzw. nomadów cyfrowych, stworzenie dla nich warunków duszpasterskich jest dziś wielkim wyzwaniem.
• Należy stworzyć warunki i dostosować czas i dostępność ewangelizacji do jej odbiorców.
• Zachowanie wiernych w parafii jest poważnym czynnikiem zrażania nowych uczestników życia parafialnego.
• Każdy może znaleźć swoje miejsce w kościele, ale musi szanować i przyjąć zasady chrystusowe.
• Każdy ma inne wymagania, potrzeby, różnimy się międzypokoleniowo, zawodowo itd., jest to bogaty potencjał, ale też wyznawanie w pracy parafialnej.

• Parafia to nie jest „szafa” do której się coś wkłada, wisi i tak jest. Jest żyjącym organizmem.
• To my świeccy tworzymy społeczne warunki intuicyjnego przekazu wiary i jesteśmy dla niewierzących dziedzińcem pogan.
• Proponowany w Polsce podatek kościelny będzie morderstwem dla Kościoła. Ludzie niewierzący, a płacący podatek będą wymagali sakramentów, bo płacą. Kapłani „na pensji” mogą oziębnąć.
• Ewangelizacja w przestrzeni Internetu jest potrzebna, ale stwarza też realne zagrożenia.
• Aktywizacja wiernych świeckich w przestrzeniach dla nich możliwych przynosi dobre owoce.
• Kładąc, w pracy parafialnej, akcent na duszpasterstwa, grupy itd. nie wolno zapomnieć o parafianach, którzy nie chcą się w nie włączać, aby nie poczuli się wiernymi drugiej kategorii na ołtarzu ofiary jakiegoś duszpasterstwa czy ruchu.
• Potrzebujemy usłyszeć głos biskupów skierowany do Papieża, wyrażający zaniepokojenie niespójnością doktryny.
• nasze duszpasterstwo posiada własną stronę internetową oraz fanpage na Facebooku
• strona zawiera zarówno ogłoszenia jak i grafik Mszy z dostęp em do tekstów liturgicznych danego dnia oraz informacje o sakramentach; są też zakładki „ciekawa literatura” i „kapłańskie zamyślenia”
• koordynując współpracę między świeckimi często posługujemy się komunikatorami internetowymi
• w naszej wspólnocie ze względu na jej charakter przygotowanie do I Komunii i bierzmowania koordynuje kapłan, ale ciężar katechetyczny spoczywa głównie na rodzicach (dzieci komunijne) oraz na samej młodzieży (bierzmowanie)